Skip to content
Project
CMB

(H)erkenning CMB

Mensen met een communicatief meervoudige beperking (CMB) worden te weinig herkend, waardoor zij niet de zorg, het onderwijs en de woonondersteuning krijgen die bij hen past. Dit project werkt aan een gemeenschappelijke definitie van CMB en aan betere toeleiding naar passende ondersteuning.

Looptijd

2026
2026

Over het project

Wie CMB niet herkent, kan ook niet helpen

Mensen met CMB hebben meerdere beperkingen die tegelijk invloed hebben op hun communicatie. Juist die combinatie maakt het lastig om te herkennen wat iemand nodig heeft. Daardoor lopen mensen met CMB vaak lang aan tegen een verkeerde indicatie, een gemiste doorverwijzing of een zorgaanbod dat niet bij hen past.

We werken aan een gedeelde definitie van CMB

Er bestaat nog geen eenduidige manier om CMB te beschrijven of vast te stellen. Dat maakt vergelijking, onderzoek en samenwerking lastig. In de eerste fase van dit project ontwikkelen we een functionele definitie van CMB, samen met ervaringskrachten, zorgprofessionals, onderwijsexperts en beleidsmakers. We lichten de gemaakte keuzes toe in een toelichting bij de definitie.

We brengen de omvang van CMB in beeld

Naast de definitie maken we een schatting van de prevalentie van CMB: hoeveel mensen hebben naar verwachting te maken met een communicatief meervoudige beperking? We ontwikkelen ook een protocol dat professionals helpt bij de classificatie van de doelgroep. Zo ontstaat een praktisch handvat om CMB beter te herkennen in de dagelijkse praktijk.

We verbeteren de toeleiding naar zorg, onderwijs en wonen

In de tweede fase van het project richten we ons op de doorstroom. We onderzoeken hoe passende toeleiding eruitziet voor mensen met CMB en welke drempels er nu zijn in de toegang tot zorg, onderwijs en wonen. De uitkomsten vertalen we naar concrete aanbevelingen.

Mensen met CMB worden beter herkend en bereikt

Het beoogde resultaat van dit project is dat mensen met CMB en hun specifieke communicatieve ondersteuningsbehoeften beter worden herkend en erkend. Dat betekent: minder gemiste diagnoses, passendere doorverwijzingen en een zorg- en onderwijsaanbod dat aansluit bij wie iemand is.